Schody kolonialne 

Wydawałoby się że prosta sprawa - drewniane tralki, drewniane poręcze, proste formy, trochę farby. I dokładnie jak w przypadku białych kafelków...

Nic bardziej mylnego.

Gdy mamy już kuchnię vintage, retro łazienkę, piękne drzwi, cudowne okna, zadbaliśmy o stylowe podłogi, pojawia się pytanie -  a co ze schodami?

Modele kolonialne - które pięknie komponują się ze stylowym wnętrzem uznawane są dziś za oldschoolowe i niemodne. Łatwiej pójść w pręty, linki, kwasówki, szyby, nawet kute elementy niż zrobić elegencką stolarkę. Nie ma zmówień - nikomu nie chce się tego robić. Nad takim detalem trzeba w końcu chwilę popracować...

Tymczasem właśnie ten typ schodów jest moim zdaniem jednym, który w ogóle pasuje do tego rodzaju wnętrz.  I  - w przeciwieństwie do wielu wynalazków - nie starzeje się od wielu lat (poniżej schody z roku 1892). Czyż nie są piękne?

A tu nieco inne - w mniej klasychnych, ale równie ciekawych zestawieniach.

Jeśli macie dobrych stolarzy, lub znacie godne polecenia firmy, które robią tego rodzaju schody, proszę wpisujcie poniżej.

I kto by miał jeszcze po tym siłę na pracę w ogródku...

Nie mogłam sobie odmówić, wrzucenia tego zdjęcia. Wiele tłumaczy :-)

via: fun marinov

Ekologiczne kafelki.

Samo segregowanie śmieci i wywalenie odzielnie szklanych i plsatikowych butelek jakoś nie pobudza mojej wyobraźni. Kompletnie do mnie nie trafiają pro ekologiczne kmapanie z panienkami odzianymi w foliowe torebki lub puszki. Kasandryczne wizje przepełnionej śmieciami planety - rózwnież nie- może dlatego że pewnie są to wizje z "za x tysięcy lat". Kto by miał do tego cierpliwość. Lekkoduchem będąc Madame de Pompadoure, mawiała ponoć że "po nas choćby potop".  No i to może wszystko tłumaczy w sensie myślenia o przyszłości planety. 

Ale jest coś co mnie przekonuje - i takich przykładów będę szukać.

Z ekologicznych odpadów, można naprawdę robić fajne rzeczy. Tu i Teraz.

Ekologia jakoś nie kojarzyła mi się dotychczas z kafelkami - może dlatego że czesto przejeżdzałam, przez Tomaszów Mazowiecki, gdzie obok drogi jest Wielka Fabryka Kafelków, z Wielkimi Kominami. Nie potępiam - biznes ma swoje prawa i swoje linie technologiczne...

Tym bardziej, poniższy przykład uważam w jakims sensie za spektakularny. Firmą - biznesem - nie agencją ekolgicznej funadacji pro ekologicznej jest Bedrock Industries. Produkują przepiękne rzeczy ze szkła. Wyłącznie szkła z odzysku. Nie używają nawet barwników - poprostu segregują szkło koloram. Przeczytajcie ich "motto - wizję". Niewiarygodny wysiłek  i co podkreślam - ludzi od biznesu. Jestem pod wielkim wrażeniem.

Poniżej jeden z przykładów, ale na ich stronie jest mnóstwo innych zdjęć - super mozaiki, w różnych kolorach.  

 Bedrock Industries

I najlepsze jest to że to nie są wydumane nadęte akcje marketingowe tylko ekologia stosowana w praktyce. 

I'm very, very impressed. 

Pogięty Czajniczek.  Z kosmosu.

Dziś w kuchni filmowej przezentujemy słynny pogięty czajniczek. Wystąpił w filmie "Star Trek The Next Generation" w  zaszczytnej roli serwisu do herbaty Kapitana Picarda. Gadżet dla fanów - do kupienia za jedyne 240 USD w  Saenger Porcelain 

Uważam, że uroczo wylewa się na kubeczki.Mógłby spokojnie zagrać jeszcze w wielu innych filmach.

Występuje również w wersji czarnej. 

I w innej wersji czarnej... A  jak wyjmiemy wszystkie kubki? Być może ma wbudowaną funkcję lewitacji i zobaczymy go w kolejnej produkcji Si Fi...?

No więc idąc dalej tym tropem - proszę o propozycje w jakim filmie mógłby wystąpić tadam...

poniższy zestaw: 

?

Pies na swoim - czyli remedium na kryzys w budownictwie.

Temat psich kup panoszy się w mediach. I temat przyjemny nie jest. Posiadanie psa - wiadomo fajna rzecz - ale zabieranie po nim kup to już przesada. Zwłaszcza wielkich kup. Po wielkim psie.

No i co tu zrobić? Co ma zrobić biedny właściciel - który kocha swoje zwierze - ale po prostu nie jest w stanie się schylić i pozbierać jego kupy gdyż robi mu się od tego najzwyczajniej w świecie - niedobrze? 

Cóż. Może z racji na zmieniające się przepisy, trzeba z psem o tym szczerze pogadać?

 - Pies, wiesz,  musisz w końcu wydorośleć.  Jesteś już stary i nie możesz ciągle robić kupy na trawnik. Już nie możesz  liczyć, że nikt się nie zorientuje. Wiesz, paparazzi, nagonka medialna...  A ja - nie będę łaził za toba z siatą i tego zbierał. To nie fair. Czasy się zmieniły. Musisz sam o to zadbać.

- Właściciel, ale dorabiasz ideologię do mojego robienia kupy. To niekonstruktywne. Muszę ją gdzieś robić. Przecież nie zrobię Ci przysługi i nie nasram od razu do śmietnika bo mam na to za krótkie nogi. A fruwać nie umiem.

- Pies, kupię ci kuwetę... 

- Skoro wolisz sprzątać kupy od razu w hurtowych ilościach to proszę bardzo... Wstawisz ją do swojej designerskiej łazieneczki?

- Nie no... masz rację pies. Ty - a może się wyprowadzisz?

- Gdzie?

- No do budy.

- Jakiej budy, stary? Przecież ja jestem psem domowym. Z miasta. Śpię w łóżku, jem w kuchni, pływam w naszym basenie, jak ty sobie to wyobrażasz? Po tylu latach wyrzucisz mnie z domu?

- No... Nie... Zamieszkalibyśmy oddzielnie - ale blisko siebie. Wybraź sobie - miałbyś swój dom, z własną sypialnią, kuchnią, łóżkiem i miejmy nadzieję - własną łązienką. Miałbyś świetne warunki. Klimę. I byłoby z głowy. Ale nadal chodzilibyśmy razem na spacery, ok? 

- Nie wiem Właściciel, czy to jest dla mnie taki dobry deal. Sam bym musiał po sobie sprzątać, ścielić łóżko...pozmywać...

- Wiesz pies. Prawda jest taka, że niby chodzi o kupy, ale tak naprawdę to taka podpucha. Bo trzeba jakoś ożywić gospodarkę bo jest kryzys w budownictwie, wiesz?  A mały dom tańszy niż duży, łatwiej o kredyt, mniejsze ryzyko, rozumiesz?

-  No dobra stary. Tylko żeby potem nie było, że dom niby w prazencie a ja mam za ciebie ten kredyt potem spłacać.  

- Jasne. Fajnie że się zgodziłeś pies.

Jak Pies już się zgodzi - możecie wspólnie przystąpić do planowania - wyboru stylu architektury, kafelków, firanek etc.  Jak nie macie czasu - pamiętajcie, że na rynku są też możliwe zakupy wygodnych gotowych domów (jak w Doggy Dream Homes), w naprawę - niewygórowanych cenach. Polecam.

źródło: Doggy Dream Homes

Jaja w architekturze i designie

Cóż. Wielkanoc się zbliża. Na sąsiednich blogach dzielne decupażystki zaczęły już ozdabianie i dekorowanie wydmuszek.  Na blogach kulinarnych też już robią mazurki, i żurki i ciasta,  i baby. Na innych - karty świąteczne z kolorowymi jajkami... Więc żeby nie było, że jaja designu i architektury nie dotyczą, subiektywny przegląd kilku najbardziej jajcarskich konceptów. Dla miłośników jaj.

1. Egg Jacobsena

To krzesło - ikona i chyba najbardziej znane jajo w tej kategorii. Moim zdaniem najbardziej okazale prezentuje się w czerwonym obiciu. Choć wariacji kolorystycznych  z roku na rok przybywa. 

2. Trzysnastopiętrowe Jajo w Indiach.

Cały budynek -  jajo. To dopiero coś.  

3. Jajeczna kolekcja dla domu - Valentiny Audrito. 

via Home Y Treats

żródło designboom

4. Wanna w kształcie jaja (VOV)

Piękna rzecz. Wspaniała forma.

 (Mastella) via Trendir 

5. Lampka - Bedside Lamp Smart Egg

Działania tego gadżetu nie kumam i trochę nie wyobrażam sobie go na nocnej szafce.

Ale, że jest jak najbardziej "w temacie", więc załapał się na listę.

żródło: JOONS

6. I trochę z innej bajki: Alleluja (Haendla) 

7. Coś jeszcze? Jakieś istotne jajo w Architekturze lub designie?  Any Ideas?

I wszystkim Wesołych Świąt!

Pomiędzy restauracją a domową jadłodajnią

W naszej tradycji, stół, podczas wszelkiego rodzaju imprez rodzinnych często przypomina wystawę gastronomicznych osiągnięć gospodyni. Często zresztą połączonych z prezentacją aktualnego statusu materialnego. Wszelkiego typu sałatki, wędliny, owoce i ciasta - lądują na stole w takich ilościach - że właściwie nie ma już nawet miejsca na talerze dla gości. Tak jak na obrazie Matisse'a "Dinner Table" - owoce, naleweczki... Idąc dalej w tradycję - więdnące szarlotki między śledziami i butelkami fanty od pierwszej minuty przyjęcia dekorujące stół. Po co? Przy takim nastawieniu każdy stół będzie zawsze za mały.

Może warto (niezależnie od kryzysu)  trochę to zmienić?

Że "less is more" to już prawda objawiona. Niestety rzadko stosowana na rodzinnych imprezach.

Przykład Wielkanocny: gospodyni (moja mama) robi pasztet. Mistrzostwo świata. Spędza nad nim dobrych kilka godzin. Piecze mięsa, mieli, doprawia, piecze w formach. Pasztet jak złoto. I co potem się z nim dzieje? Na wielkanocnym stole serwuje się go przywalonego jakąś różową nijaką wędliną w różnych gatunkach zakupioną w hipermarkecie. 

Sytuacja totalnie anty - restauracyjna. Gdy ostatnio zamawiałam na przystawkę pasztet w jednej z $$$$ warszawskich restauracji - gdy wjechał na stół (kilka plasterków na wielkim lśniącym talerzu) towarzyszyły mu niemalże fanfary. Był wspaniały. Ale dokładnie tak samo wspaniały jest pasztet mojej mamy. To czego brakowało pasztetowi produkcji mamy? - Odpowiedniej oprawy.

Restauracyjne podejście do sprawy? Przystawka. Danie główne. Deser. Tak aby każde danie zyskało odpowienią atencję.

Nie jest prawdą, że wrzucenie na stół wszystkiego naraz sprawia że gospodyni dłużej posiedzi z gośćmi. Jest natomiast prawdę - że podanie o połowe mniejszej ilości posiłków na stół znacznie skraca czas jej przebywania w kuchni, przygotowań i zmywania garów po imprezie.

Klimat restauracji w mieszkaniu

1)  nakrycie stołu.

potrafi odmienić każde wnętrze i nadać mu indywidualny styl. To ono mówi "zapraszam".

Ten sam stół inaczej będzie wyglądał nakryty białym obrusem - inaczej matami bambusowymi, inaczej z lnianymi podkładkami pod talerze. Talerze, szklanki, kieliszki - to wszystko buduje klimat. Sushi na meksykańskich misach wygląda równie dziwnie jak karkóweczka z grilla na błękitnej chińskiej porcelanie. Za to oba będą wyglądały ok na białym prostym talerzu.

2) Światło.

Nisko zawieszona lampa zawsze  sprzyja budowaniu nastroju.

Powinna oświetlać blat i nie razić w oczy siedzących wokół gości. Jarzeniówki nad stołem to prawdziwy dramat. Przy stołach jadalnianych fajnie jest zastosować oświetlenie ze ściemniaczem - tak aby w zależności od pory dnia i typu "przyjęcia" można było regulować natężenie światła.

Dosyć oczywistą sprawą są dyskretne (niskie!!!) świeczniki - typu tealight. Wielkie kandelabry, pięknie wyglądające w dzień (jako dekoracja)  - słabo spisują się podczas wieczornej kolacji, ponieważ  - prozaicznie  - przeszkadzają w utrzymaniu kontaktu wzrokowego między gośćmi i zajmują miejsce.

Nie jestem też zwolenniczką przesadzania z dekoracjami - stroikami i innymi ozdóbkami które zawalają miejsce. Nie wszystko musi stać na stole. Nigdy nie wiem co zrobić z wyjętą z pustego talerza artystyczną wydmuszką produkcji Pani domu kiedy nalewają żurek. Czy nie byłoby milej gdyby przy wyjściu wręczyła mi ją w charakterze upominku?

3) Meble

Nie chodzi o wielki stół i kilkanaście krzeseł. Chodzi o to, aby mieć JAK posadzić gości. Okrągłe i owalne blaty, oraz ławy i sofy zawsze pomieszczą więcej osób.  Gorzej będzie natomiast kombinować z rozbudową stołu typu "barek" do ktorego mamy tylko trzy wysokie hokery, lub przytwierdzonym na stałe do kuchennych szafek  - blatem.

Kanapy przy ścianach - bardzo popularne w wielu restauracjach, optymalizują przestrzeń (są też dobre do małych mieszkań) i potrafią być bardzo dekoracyjne. I w końcu - meble - takie jak krzesła też można zmieniać - narzucić pokrowiec, poduchę.W PRLowskich czasach spotkałam się też z patentem polegającym na ułożeniu solidnej drewnianej deski do prasowania, na dwóch krzesłach - przykrytej ciekawą narzutą :-)

4) dobre  " menu" (nie ilość tylko jakość). Dobre restauracje mają swoje specjalizacje. Większość gospodyń również. Jeśli nie grozi nam rutyna - i gości przyjmujemy kilka razy do roku - nie bójmy się tego. Moja Ciotka robiła świetny schab ze śliwkami i rosół z makaronem własnej roboty. Na ten rosół i schab jeździliśmy z rozkoszą. Niestety nagle zmieniła menu na jakieś dziwne pseudo włoskie nowoczesne wynalazki. Rozpacz i zgrzytanie zębów. Zaliczyłam to samo na własnej skórze -  z deserami. Ponieważ często podawałam "nowości", z imprezy na imprezę przybywało coraz więcej  rozczarowanych. A gdzie tort bezowy? A gdzie tirsamisu? A gdzie te sałatka? Cóż... dobre knajpy nie pozbywają się z menu kultowych dań (co najwyżej niewypałów). I nie rozszerzają w nieskończoność oferty...  

5) dobry humor i zapraszamy ponownie :-)

Domowo i designersko

Dzisiejsze modne restauracje poszukują coraz bardziej spektakularnych rozwiązań, które nadadzą im niepowtarzalny styl. To już nie jadłodajnie z rzędami identycznych prostokątnych stołów i krzeseł, ale zabawa przestrzenią i jej funkcją. Obiad? Proszę - nóż, widelec i wygodne krzesełko. Panna cota i espresso? Może zielona kanapa - tak naprawdę chodzi o to, żeby coś zjeść i miło porozmawiać. Spójrzcie na Home Made Delicate Food Delivery (Mediolan)- fantastyczne dekoracje ścienne połączone z oryginalnym oświetleniem, oraz bardzo konsekwentnie stosowane kolorystyka. Świetny projekt i wspaniały efekt. I pełen luz.

Moon Armchair 

Przepiękny. Wykonany z włókna szklanego i dostępny w pięciu kolorach. Do wewnątrz i na zewnątrz. 

Nic dodać nic ująć, tylko usiąść.

Design by Mike To (Objects Design). HongKong

Masa Perłowa na ścianę

Są takie kafelki które same w sobie są dziełami sztuki.

Niepowtarzalne, ręcznie robione - a w tym przypadku, ręcznie i we współpracy z matką naturą. Prawdziwa masa perłowa, obrobiona i skomponowana w piękny element. 

Pasek takich płytek w łazience wyłożonej czarnym polerowanym gresem lub granitem wyglądałby obłędnie...

Mactan Tiles

ceny i więcej informacji znajdziecie tu

BIAŁA KLASYKA

Specjalnie dla retrofilów - zupełniajac wątek baterii retro.

Wybór na rynku duży ale też ogromny rozrzut cenowy - od nie całych 500 po ponad 5000 zł (są oczywiście też droższe). Warto się przyjrzeć i dokładnie posprawdzać  i produkty i ceny rynkowe przed decyzją. 

Na co warto zwrócić uwagę:

1) sposób montażu (szerokość szafki - ale też poziome ustawienie zlewu w stosunku do blatu)

2) otwór na baterię (jest czy nie ma? jak nie ma - zastanówcie się gdzie powinna być bateria - w blacie za zlewem? czy należy wykuć otwór? Jak wykuwać - pomyślcie jak zrobić to najrozsądniej zanim wasz fachowiec walnie w zlewik młotem. Może nie być potem już z tego zlewu zbyt dużego pożytku)

Poniżej szybki przegląd nakładanych na szafki, białych zlewów ceramicznych.

Franke BAK 720

Villeroy & Boch Classic Line

Villeroy & Boch

Więcej info możecie znaleźć na stronach producentów:

ASTRACAST 

FRANKE

IKEA

Kto powiedział, że wanna musi być biała, "do zabudowy", albo stojąca na lwich łapach?

Te kolorowe projekty  - zarówno wanny jak i łukowate baterie -  powstały w 2-B-2 Architecture na Ukrainie (Andrey Bondarenko). Pomysł wywraca całą koncepcję tradycyjnej łazienki do góry nogami. I Like it!

więcej  /  źródło: http://archi.com.ua/ru/portfolio/inddesign/tuning

Klasyczne klimaty baterii

Dornbracht Madison Flair	Kludi Adlon

Wybór wzorów w stylu "retro - klasycznych" jest spory.

Rozrzut cen i jakości wykonania również. Każdy jednak może bez problemów znaleźć coś dostosowanego do swoich oczekiwań estetycznych i możliwości finansowych. A ceny już od kilkudziesięciu złotych po kilka tysięcy. Zanim podejmiecie decyzję jednek uważnie wczytajcie się w informacje na temat samego produktu i jego standardu. Najlepiej - jeśli uda wam się obejrzeć wybraną baterię na żywo, dotknąć (inaczej "waży" mosiądz a inaczej plastik), przyjrzeć się szczegółom, ceramicznym (lub plastikowym!) uchwytom, nadrukom na pokrętłach. Bateria ma nie tylko wyglądać - ma wam również dobrze służyć, oby jak najdłużej.  Pamiętajcie, że zdjęcia nie oddają jakości - pokazują jedynie ogólny "feeling". I jak wiadomo -  nie wszystko złoto co się świeci. 

Przegląd wzorów 

Poniżej znalezione na stronach dystrybutorów i producentów wzory, podlinkowane do ceneo (nie wszystkie typy baterii tam znalazłam) lub bezpośrednio do sklepów - tak, żeby łatwiej było wam się  zorientować  w przedziałach cenowych.

Szczegółowych informacji na temat produktów szukajcie na stronach producentów i dystrybutorów:

ASTRACAST (CAMARGUE i COLONIAL)

BLANCO (TERA)

BLUE WATER (VENEZIA)

DEANTE (AGAT)

DEVON & DEVON

DORNBRACHT (MADISON / MADISON FLAIR) 

FERRO (RETRO)

FRANKE (OLD ENGLAND)

KFA (RETRO CLASIC)

KLUDI (ADLON)

NOVOTERM (VICTORIAN i EPOCA) 

ROCA (VERONA)

TRES (Retro i Clasic)

Pudełka na husteczki do nosa.

Mam katar i czuję się fatalnie. Więc jedyne z czym dziś mi się kojarzy design to pudełka na hustki do nosa. Okazuje się, że i tutaj można znaleźć prawdziwe perełki. 

The Good Store

Carbolic Smoke Ball

The Mirror Lady

A w ogole to zdrowia życzę...

Szafki kuchenne jak z filmu

Kontynuujemy wątek poszukiwania klimatów kuchni z filmu Something's Gotta Give ("Lepiej póżno niż później"). Tym razem meble kuchenne.

Najbardziej zbliżony model szafek oferuje Fabryka Wnętrz. Zabudowa kredensowa - potrójne przeszklone witryny wokół okapu, charakterystyczne muszelkowe uchwyty i konstrukacja samych szafek (ramiak, zewnętrzne zawiasy). Do tego ciemne blaty. Meble są wyposażone w elementy ozdobne - takie jak listwy górne, czy ozdobne wsporniki pod witrynami. Klasyka z najwyższej półki - niestety nie jest tania.

Piękna zabudowa kuchenna serii New Vintage z Fabryki Wnętrz

Podobny styl - ale bez ramiaczka - znajdziecie w firmie HTH (Shaker White) .

Shaker White HTH

FRONTY

Podobne w stylu białe szafki znajdziecie pewnie jeszcze w wielu innych miejscach (możecie zgłaszać najlepsze kandydatury będziemy wrzucać). Generalnie chodzi o zasadę: biały kolor, front z ramką (tutaj przykłady frontów z IKEA)

IKEA Lidingo

IKEA Adel 

UCHWYTY

Gdy wybierzecie już fronty - skupcie się na doborze uchwytów. Na ogół nie musicie brać tych, które są oferowane przez  producenta szafek / stolarza - możecie wybrać przecież inne - nawet samodzielnie je kupić i dogadać się ze sprzedawcą mebli, żeby pomógł wam je zainstalować. 

z Restoration Hardwere

muszelki włoskie

Te są najbardziej zbliżone do filmowych i można je kupić w Polsce. Uwaga: uchwyty powinny być ciemne (antique bronze), inaczej nie osiągniecie odpowiedniego efektu. Jasne będą mdłe i niewidoczne.

Inne tytu muszelek - również dostępne (również w innych kolorach)  - ale nie będą już tak dobrze wyglądać jak te powyżej.

Uchwyty w kształcie muszelek - ARTE

jeszcze inny typ muszelki

Uchwyty tego typu widziałam też w sklepach Leroy Merlin.

BLATY

Do tego cieme blaty. W Kuchni z filmu kamień, który widzimy na blatach roboczych to lekko wpadający w zieleń Soapstone - w Polsce chyba niedostępny (jak ktoś wie że jest - proszę o namiar) . Zamiast tego - można stosować czarny granit, najlepiej płomieniowany (zmatowiony).Ale polerteż będzie niezły.

soapstone (mydlak)

UKLAD MEBLI

Pamiętajcie też, że nie każdy układ szafek zagwarantuje wam odpowiedni efekt - tutaj mamy duże przeszkolone witryny, potrójne, wiszące obok siebie. Zwróćcie też uwagę na typ przeszklenia - szyby są przezroczyste (żaden mat) i podzielone wzdłuż długości paseczkami białych półek.

Oczywiście między szafkami - białe kafelki.

Zajrzyjcie tez do głównego wątku Kuchni Filmowej - tam znajdziecie  jeszcze inne propozycje.